Willens en wetens willen wonen in West

Leestijd: 3 minuten

Openbare-ruimteontwerper Tobias Woldendorp schouwt voor Stad-Forum de stad vanuit de optiek van sociale veiligheid. Hij spoedde zich ditmaal naar Amsterdam West. Aanleiding is de verhuizing van zijn vriendin naar dit deel van de stad: hoe bepaal je in welke buurt je moet gaan wonen en waar toch maar liever niet?

Onderwerpen

Door het verhuizen van mijn partner van Utrecht naar de hoofdstad had ik ineens een prachtige bijbaan. Zelf geschapen, dat wel. Elke keer als haar makelaar met een bezichtiging voor een huis kwam, fietste ik bij weer of geen weer op het snijvlak van dag en nacht naar de straat waar het mogelijk te verwerven huis stond. Ik maakte beeldverslagen van de omgeving van het pand en voorzag die van pittige teksten om haar te helpen om naast de financiële afweging ook op aspecten van leefbaarheid keuzes te maken over waar je je veilig en dus prettig voelt. Ik rangschikte de verslagen naar criteria als ‘aantrekkelijkheid’, ‘zichtbaarheid’ en ‘toegankelijkheid’.

Enige resultaten van mijn schouw in West: in de Baarsjes tekende ik bij het criterium ‘aantrekkelijkheid’ op: “Er zijn geen afvalcontainers en drie dagen voor het vuil buiten gezet mag worden, liggen er al opengescheurde zakken op straat, die de nodige ‘klandizie’ trekken.” Gevolgd door de opmerking: “Stadsecologie ten top: in deze buurt komen vier soorten meeuwen voor!” Bij het criterium ‘zichtbaarheid’ noteerde ik: “Er is licht, maar dat is gelig oranje, waardoor je passanten buiten een straal van vier meter niet kunt identificeren. Er wordt hard gewerkt om in het hele stadsdeel de nacht terug te geven aan vleermuizen.” Een foto uit het schouwverslag laat zien dat woningen op de begane grond permanent geblindeerd zijn, waardoor er geen uitwisseling met passanten is. Het lokte uit tot de volgende notitie: “Hier binnen houdt men zich bezig met huiselijk geweld.”

Ik fietste voorbij goed verzorgde geveltuinen, alsook voortuinen die enkel gevuld waren met de fietsen van de bewoners. Al schouwend in de Bellamaystraat in de Kinkerbuurt leerde ik dat veel blokken aan lange stadsstraten voortuinen hebben met een hek of lage muur als markering. “In nissen hoopt zwerfvuil zich snel op, sierlijk hekwerk daarentegen werpt een drempel op voor onbedoeld gebruik.” Wat verder in West in de Lanceloetstraat in Bos en Lommer noteerde ik: “Altijd fijn om te zien dat er asymmetrische profielen zijn, om zitten in de avondzon en parkeren in de schaduw mogelijk te maken.” En als er prettige lange fietslijnen van huis naar werk zijn, zoals via de eerder genoemde Bellamystraat, was dat een absolute pre, want dit aspect scoorde hoog bij het criterium ‘toegankelijkheid’.

Wat levert dat schouwen nu meer op dan enkele fraaie observaties? In de eerste plaats dat je scherp gaat kijken! Wie goed voorbereid gaat schouwen wordt bovendien gedwongen criteria te benoemen die hij of zij belangrijk vindt. Op basis daarvan kun je beargumenteerd keuzes maken over waar te willen wonen. Ik raad dan ook iedereen aan om voor het maken van een woonkeuze een persoonlijke schouw te houden vanuit de optiek van criminaliteitspreventie, het voorkomen van overlast en breder, sociale veiligheid. Veelal zijn huizenkopers geblindeerd door een mooie gevel of ruimte zitkamer, maar de sociale veiligheid in een wijk of haar toegankelijkheid zijn ook zeer belangrijke aspecten van het toekomstige woongenot. In mijn geval gold: hoe minder sarcastisch de bijschriften, hoe positiever de beoordeling van huis en zijn omgeving.

Vooralsnog is het prettig wonen in de Baarsjes. Al zie ik wel problemen met de woningen die ouders met enorme belastingvoordelen kopen voor hun kinderen. Een relatief nieuw fenomeen in Amsterdam, dat door het Rijksbeleid lokaal wel eens ontregelend uit zou kunnen pakken. Maar onze minister van Financiën gaat ingrijpen (chapeau!). Voormalige corporatiewoningen zijn uitermate geschikt om met drie à vier studenten te bewonen en dat levert vrij snel geluidsoverlast op, ook tot diep in de nacht. Ik had verzuimd op mijn schouwronde verder te kijken dan de openbare ruimte… Ik zou op gebouwniveau adviseren een blokje verder te lopen als in een gesloten bouwblok grote op te delen woningen aanwezig zijn, liefst vier in een blok, geschikt voor zo’n studentensplitsing. Maar mijn les heb ik geleerd: ik neem bij volgende gelegenheid ook de samenstelling van de blokken mee in het schouwverslag!

Filter op onderwerp