Week van de Stad


De nacht is mijn revier

Thema Het succes van tijdelijkheid  - 6 februari 2014

Stad-Forum heeft een aantal scherpkijkende stadsgebruikers gevraagd te bloggen over actuele ontwikkelingen in de stad Amsterdam. Hun ervaringen met de stad delen ze regelmatig via onze website. 

Tobias Woldendorp is ontwerper openbare ruimte met als specialisme Design Against Crime.  Woldendorp gaat voor Stad-Forum op stap en schouwt de stad, vanuit de optiek van sociale veiligheid. Zuidas is een stedelijk subcentrum. Overdag is dit goed bereikbare economisch district een levend organisme, maar wat gebeurt er als de avond valt?

Mijn fiets staat gratis in de grote stalling op het Zuidplein, die 24/7 open is. Eenmaal de stalling uit zie ik een aaneenschakeling van levendige plinten. Dubbelhoge lobby’s zorgen voor prettige intermediaire ruimten. Na de smalle onderdoorgang juich ik over de aantrekkelijke overgang met winkels onder een luifel naar het Mahlerplein. Hoe anders was dit enige jaren terug, toen de entree van het station Zuid oogde als een boerenschuur.

Op het Mahlerplein is er aan oriëntatie geen gebrek. Met de identiteit van de stadsreuzen zit het wel goed: een gelijkmatig verlichte route brengt me naar de Mahlerlaan. Dan is het schrikken. Ik kom aan de voorhof van Amsterdam Symphony. Hier ligt een plein op het noorden. Ik herinner me dat er een zwevend plein boven een waterpartij in het Stedenbouwkundig Programma van Eisen Gershwin stond. Op de zon! Welke roofridder uit het vastgoed heeft dit spiegelen ten koste van de gebruiksvriendelijkheid op zijn geweten? Schrijnend: een doods plein, dat maar geen plein wil worden, waar stevige bakken met struiken in een grid de overgang naar de doorgaande route naar Buitenveldert markeren. In de smalle gangen tussen de bakken staan scooter na scooter. Hier moet dringend een tweede gratis ondergrondse stalling komen, speciaal voor scooters om de ruimtelijke kwaliteit die verloren dreigt te gaan terug te veroveren.

Een tweede omissie: aan deze zijde van de Mahlerlaan hebben de plinten het niet gered. Overal levendige plinten, dat gaat natuurlijk niet. Maar juist op deze plek is programma in plinten wel gewenst, als ‘begeleiding’ van langzaam verkeersroutes. Het is nu wel sneu dat juist bij de nieuwe waaierende brug de begane grond leeg staat en met beukbrede gezellige interieurstickers is dicht gepleisterd.

Uitstekend: een concentratie van sociale ogen in de vorm van woningen op de scharnierpunten heeft goed uitgepakt. Elders – weg van de routes – mag het dan wat minder. Een laatste aspect wat opvalt is de verlichting. Ik ben verheugd over de stedelijke allure van het kwartier. Dat komt ook door de toename aan woningen. Bij een eerste kennismaking met Zuidas was er sprake van 100% kantoorgebouwen. Wat een winst is daar geboekt! De geest van Jane Jacobs, die stiekem ‘meegelopen’ heeft, fluistert: “Je hebt lange adem nodig, maar ik begin Zuidas in mijn hart te sluiten.”

Tobias Woldendorp, februari 2014

Meer berichten uit
Het succes van tijdelijkheid

Spontane stadsstraten

26 juni - WEEK VAN DE STAD

Stad-Forum heeft een aantal scherp kijkende stadsgebruikers gevraagd te bloggen over actuele ontwikk... Lees verder

Tuinstad 2.0

19 mei - WEEK VAN DE STAD

Stad-Forum heeft een aantal scherp kijkende stadsgebruikers gevraagd te bloggen over actuele ontwikk... Lees verder

Heilig schijnveilig

5 mei - WEEK VAN DE STAD

Stad-Forum heeft een aantal scherp kijkende stadsgebruikers gevraagd te bloggen over actuele ontwikk... Lees verder